6 kwietnia zmarł w wieku 76 lat prof. dr hab. Marian Ursel, historyk literatury romantyzmu, wybitny znawca twórczości Aleksandra Fredry, nauczyciel wielu pokoleń studentek i studentów. Był wykładowcą Uniwersytetu Wrocławskiego i KPSW, a w latach 2015-20 rektorem Karkonoskiej Państwowej Szkoły Wyższej (obecnie Karkonoska Akademia Nauk Stosowanych).
Pracownicy Zakładu Edytorstwa Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego wspominają profesora Ursela, jako człowieka obdarzonego wyjątkowym poczuciem humoru, dzięki czemu jego wykłady z romantyzmu stały się legendarne. W swoim namyśle nad romantyzmem nie bał się eksplorowania nietypowych tematów, przez co historia literatury stawała się fascynującą opowieścią o ludziach – dziełach – sprawach. Taki zresztą tytuł nosiło seminarium dyplomowe, które profesor prowadził przez wiele lat. Romantyczne inklinacje w muzyce rockowej, „Dziady” i Kaliber 44, frenezja romantyczna i współczesne kino grozy, antropologia codzienności romantyków, a także ironia romantyczna, transgresje, „gorsza” kobieta i rozmaite kody kultury – to tylko przykłady tematów, do których eksplorowania zachęcał. Często wbrew stereotypom.
Nigdy nie czytał z kartki, zerkał jedynie na odręcznie przygotowane notatki i zegarek, który podczas konferencji naukowych, sympozjów, dyskusji i wykładów przypominał mu, żeby z szacunku dla słuchaczy nie przekraczać wyznaczonego czasu…
Profesor Ursel stał się prekursorem badań maladycznych, zanim jeszcze zostały one spopularyzowane, a wyniki swoich ustaleń na temat chorób romantyków czy historii medycyny uzdrowiskowej prezentował na konferencjach z cyklu „Problemy współczesnej tanatologii. Medycyna – antropologia kultury – humanistyka”, organizowanych przez prof. Jacka Kolbuszewskiego.
W latach 2015‒2020 był Rektorem obecnej Karkonoskiej Akademii Nauk Stosowanych w Jeleniej Górze. Przez wiele lat pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Przyjaciół Polonistyki Wrocławskiej oraz kierował Zakładem Historii Literatury Romantyzmu w Instytucie Filologii Polskiej UWr. Przez dwie dekady był redaktorem naczelnym rocznika „Prace Literackie”. Był również członkiem Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego oraz Karkonoskiego Towarzystwa Naukowego.
W latach 2011–2014 prowadził projekt badawczy NCN pt. „Na pograniczu kultur. Literackie i paraliterackie recepcje obyczaju, tradycji, kultury umysłowej na Dolnym Śląsku i Opolszczyźnie”, a w 2012–2016 kierował grantem NPRH „Twórczość Aleksandra Fredry w opiniach jego współczesnych”. Wykonawca projektu badawczego „Słownik Wincentego Pola”. Do końca swoich dni pracował nad wstępem do edycji źródłowej poświęconej recepcji twórczości Fredry.
Autor książek: „Bajkopisarstwo Aleksandra Fredry” (1980), „O wierszach Aleksandra Fredry” (1992), „Fredrowskie teatralizacje. Studia i szkice” (1994), „Aleksander Fredro. Na scenie życia i teatru” (2009), „Romantycy i okolice śmierci” (2011), a także licznych prac redakcyjnych i edytorskich, w tym w ramach serii „Biblioteka Narodowa” (J. Słowacki, „Powieści poetyckie”, A. Fredro, „Wybór komedii”) oraz „Nasza Biblioteka” (m.in. A. Mickiewicz, „Grażyna”, „Konrad Wallenrod”, J. Słowacki, „Balladyna”, „Lilla Weneda”, „Beniowski”).
Wypromował 16 doktorów nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa.
Uroczystości pogrzebowe rozpoczną się w sobotę 11 kwietnia o godzinie 9.00 na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu.
Fot. Uniwersytet Wrocławski
