12 kwietnia 2026 roku zmarła Elżbieta „Lalka” Terlikowska, artystka wrocławska. Była związana z Wrocławiem, ale przez wiele lat tworzyła artystyczny, przede wszystkim teatralny klimat Jeleniej Góry, bowiem współpracowała z Teatrem im.C.K.Norwida i Zdrojowym Teatrem Animacji a Jej indywidualne wystawy plastyczne dwukrotnie były prezentowane w jeleniogórskiej Galerii BWA: „Lipstick” w 1988 roku oraz „Pawana” w kwietniu 1994 r.
Była artystką o nieposkromionej wyobraźni, bezkompromisową w artystycznych wyborach, Jej scenografie i kostiumy, zaskakiwały swoją wielobarwnością i formą (nawet, kiedy ograniczały się do czerni, jak w „Czarnej masce” Hauptmanna w reżyserii Bogdana Kocy” (2010 r.). Tworzyła swoje kostiumy ze skrawków, kawałków i fragmentów materii, które zestrajała ze sobą w cudowną rozwibrowaną całość. W swojej przepastnej torbie zawsze miała jakiś dodatek, ozdobę, element, który dopełniał całość. I prezent – dla przyjaciół. Lalka – kolorowa, ekspresyjna, niewysoka blondynka – dobry człowiek.
Studiowała na Wydziale Projektowania Form Przemysłowych w PWSSP we Wrocławiu. Obroniła również dyplom z malarstwa w pracowni profesora Józefa Hałasa. Zajmowała się grafiką użytkową i małą formą graficzną. Była także scenografką i kostiumolożką, współpracowała z teatrami w całej Polsce, projektując kostiumy i scenografię do spektakli dramatycznych, lalkowych, operowych i teatru pantomimy. Zadebiutowała w 1986 roku, projektując dekoracje i kostiumy do „Nowego Wyzwolenia” według Witkacego w reż. Jerzego Bielunasa. W swoim dorobku miała ponad 130 scenografii nie tylko w Polsce, także we Francji, Rosji i w Niemczech – otrzymała za nie wiele prestiżowych nagród: laureatka Nagrody Dziennikarzy w Hannoverze za najciekawszą ekspozycję roku oraz Nagrody i stypendium im. W. Cwenarskiego we Wrocławiu. Wśród wyróżnień są również:
– ZŁOTA MASKA za scenografię do przedstawienia „Księżniczka Turandot” C. Gozziego (Teatr Rozrywki w Chorzowie),
– ZŁOTA MASKA za scenografię do spektaklu „W 80 dni dookoła świata po stu latach” J. Bielunasa (Teatr Rozrywki w Chorzowie),
– Nagroda Miasta Wrocławia za całokształt twórczości,
– Dyplom Honorowy „za wyjątkową kreatywność i wysoki poziom prezentowanego kostiumu” na IX Międzynarodowym Quadrynalle Scenografii w Pradze („Stara kobieta wysiaduje” T. Różewicza w Teatrze im. C. K. Norwida w Jeleniej Górze),
– Stypendium Rządu Włoskiego
– Nagroda ZASP za całokształt twórczości (2024 r.)
Przypomnijmy realizacje Elżbiety Terlikowskiej w Jeleniej Górze:
1994 r. „Glątwa nowa, czyli w sidłach nudy”, reż.A.Bubień,
1995 r. „Łagodna”, reż.A.Bubień,
„Norwid”, reż.A.Obidniak,
„Antygona”, reż.A.Bubień,
„Stara kobieta wysiaduje”, reż.A.Bubień,
1996 r. „Mały Książę”, reż. Cezary Domagała,
1997 r. „Gwałtu, co się dzieje”, reż.A.Bubień,
2009 r. „List”, reż.Krzysztof Pulkowski,
„Pokojówki”, reż. Rafał Matusz,
2010 r. „Czarna maska”, reż.B.Koca
„Przygody Rozbójnika Rumcajsa”, reż.K.Mazur.
Kostium Starej Kobiety ze spektaklu „Stara Kobieta wysiaduje”,
Jej autorstwa eksponowany jest w Centrum Scenografii Polskiej (oddział Muzeum Śląskiego) w Katowicach.
Zdrojowy Teatr Animacji
1994 r. „Pociąg do Betlejem”, reż.A.Maksymiak,
1996 r. „O krasnoludkach i sierotce Marysi”, reż.B.Nauka,
2000 r. „Panieneczka z pudełeczka”, reż.E.Giedrojć,
2002 r. „Pociąg do Betlejem”, reż.A.Maksymiak.
28 listopada odbył się wernisaż indywidualnej wystawy Elżbiety Terlikowskiej pt. „Rowerek” w Galerii Miejskiej we Wrocławiu. To spojrzenie artystki w przeszłość, bardzo osobisty powrót do czasów dzieciństwa.
Pamiętamy…
Urszula Liksztet
Fot. Archiwum Teatru im. C.K. Norwida w Jeleniej Górze
